Rozmowa o poezji Artura Skowrona

Rozmowy o poezji Artura Skowrona

W czwartek 8 marca w wypełnionej po brzegi Sali Fundacji Kościuszkowskiej na Manhattanie odbyło się spotkanie poświęcone twórczości nieżyjącego poety Artura Skowrona. Na rozmowę o poezji Artura Skowrona zaprosił Polish Theatre Institute in the USA a gośćmi byli jego rodzice Anna i Janusz Skowronowie.

Pierwsze spotkanie PTI Book Club w 2026 roku zainicjowała słowem organizacyjno -informacyjnym Iza Laskowska, prezes Polskiego Instytutu Teatralnego. Przypomniała, że zaczyna się kolejny rok spotkań z książką i autorem, że PTI obchodzi 45 lat i że spotkania odbywają się w siedzibie Kosciuszko Foundation, która skończyła 100 lat. Dla gości przybyłych z Polski przekazała kilka informacji o działalności i osiągnięciach Kościuszko Foundation. Potem glos przekazała Elli Wojczak, która z dużym sukcesem organizuje i prowadzi PTI Book Club od 3-ch lat.

Na początku Janusz znany i ceniony w środowisku polonijnym artysta, malarz i kurator wielu wystaw przedstawił sylwetkę Artura. Artur urodził się w Starachowicach w 1982 roku. Zmarł w Nowym Jorku w 2022 roku w wieku 39 lat. Absolwent High School of Art & Design na Manhattanie, Queens College, NY, bardzo wszechstronny wręcz „renesansowy” artysta, uprawiał malarstwo sztalugowe i ścienne (murale), grafikę i fotografie. Był też muzykiem, pisarzem, poeta i pedagogiem. Wydał zbiór wierszy „Words and Pictures (Słowa i obrazy)” (2010). Udzielał się jako organista w nowojorskich parafiach. Pracował w Centrum Polsko-Słowiańskim i Klubie Seniora Amber. Artur prezentował swoje prace na ponad czterdziestu wystawach indywidualnych i ponad stu sześćdziesięciu zbiorowych, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji. Skomponował muzykę do kilku swoich wierszy, które nagrał wraz z zespołem w studio. Kolejną jego pasją było wędkarstwo.

Szczególnie wzruszające było czytanie wierszy poruszających wrażliwością i głębią przez mamę zmarłego artysty, Anię Skowron. która w bardzo osobisty sposób przybliżyła zebranym twórczość swojego syna.

„Poezja Artura jest bardzo osobista i co za tym idzie subiektywna, pełna symboli i wyobrażeń. Odzwierciedla jego niepowtarzalne postrzeganie świata i unikalne doświadczenie życia. Autor ostrożnie dobiera słowa, mnożąc warstwy znaczeniowe w każdym niemal, pojedynczym słowie, w każdej frazie. Ta oszczędność, czasem prowadząca do urywania wątków, niespójności motywów czy nagłych niedopowiedzeń może rodzić poczucie zagubienia, dezorientacji, bezładu. Ale to jedynie pierwsze wrażenie. To tylko kontrolowana, bliska malarskiej abstrakcji niejednoznaczność, która pozwala czytelnikowi na otwarte interpretacje i poszukiwanie w tej poezji własnych znaczeń. To trochę jak z rozwiązywaniem zagadki – część piękna tkwi w procesie poszukiwania, w wyzwaniu, z którym trzeba się zmierzyć, by dojść do końca wytyczonej przez Artura drogi. I taka jest właśnie poezja tego zbioru wierszy.” – Marian Polak- Chlabicz – „Słowo od tłumacza” – fragment tomiku „Słowa i Obrazy”.

Tomik wierszy ilustrowany jest fotografiami Artura – portretami kobiet, których cześć była zaprezentowana podczas spotkania.

Wieczór zakończył się miłym akcentem, wszystkie panie otrzymały róże, gdyż w tym dniu przypadał Dzień Kobiet.

Zdjęcia: 3149, 3266, 3313, 3348 – Zosia Zeleska-Bobrowski

Zdjęcie grupowe: Zbigniew Laskowsk