„Nie rzucim ziemi — skąd nasz ród” — zabrzmiało wśród łez – Spotkanie Malczewskiego z Wyspiańskim

Rota to pieśń wolności, która po dziś dzień brzmi na wszystkich kontynentach świata gdzie są Polacy. Zrodzona z przelanej polskiej krwi w powstaniach, z cierpienia Dzieci Wrzesińskich i napisana z głębi serca wielkiej poetki. I jak napisała w swoim wierszu 13 letnia Emilia Cywińska, „Jej słowa proste — a jak stal! Przetrwały burze, głód i żal”, zabrzmiały głośno 7 listopada, podczas 3 edycji Festiwalu Poezji Polskiej „Pieśń i Poezja Duma i Chwałą Narodu Polskiego” organizowanego przez THEOS Theatre and Opera Society. Przedstawienie stworzone przez Katarzynę Drucker wg jej scenariusza i reżyserii wraz z muzyką, kostiumami i ze wspaniałą, zapierającą dech w piersiach scenografią kopii Placu Matejki w Krakowie porównano do spotkania dwóch wielkich twórców Wyspiańskiego z Malczewskim.

Przy dźwiękach wibrafonu, na którym wspaniale „Bogurodzicę” i „Rotę” zagrał nasz gość honorowy Kacper Kolasiński, Ojczyna (Kasia Drucker Voice) i Poezja (Anna Kucay) przywołały ponownie ducha historii przedstawieniem “Narodziny Roty” autorstwa Katarzyny Ducker). Byliśmy świadkami płomiennego przemówienia I. J. Paderewskiego (w tej roli Tadeusz Nowak) wygłoszonego na uroczystości odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego, 15 lipca 1910 roku w Krakowie podczas obchodów 500-lecia zwycięskiej bitwy pod Grunwaldem i premierowego wykonania Roty, co prawda nie przez 600 osobowy chór, ale około 200 osobowy na sali w tym chór Krakus. Chwila była podniosła i wzruszająca…

Mały polski gazeciarz (Andrew Michoń) niczym francuski Gawrosz roznosił wieści po świecie o wielkiej poetce i patriotce Marii Konopnickiej,  strajku Dzieci Wrzesińskich i o tym jak Nowowiejski skomponował Rotę. Wcielił się w rolę z wielkim zaangażowaniem i pokazał swoje zdolności aktorskie w pełnej krasie.

Kościuszko(Waldemar Ostrowski) przekazał natomiast grudkę ziemi w ręce młodemu Kościuszce (Andrzejek Michoń), jako symbol podtrzymania wartości narodowych, tradycji i kultury polskiej wśród młodego pokolenia. „Weźcie, rzecze, proch ten z sobą, I cud Boży głoście wszędzie! Niech ta ziemia wam ozdobą I relikwią świątyń będzie!”.

W części Festiwalowej dzieci wyłonione ze szkół polonijnych w Nowym Jorku wyrecytowały wiersze napisane przez dzieci i znanych poetów związane z 11 Listopada, Paderewskim oraz Konopnicką z okazji 105 Rocznicy Powstania Polska Szkoła im. M. Konopnickiej, która również była naszym gościem. Obecni byli pani Dyrektor Danuta Bronchard wraz z nauczycielami. Emila i Dominika Cywińskie z Polskiej Szkoły im. Henryka Sienkiewicza wyrecytowały wiersze własnego autorstwa. Najmłodszą uczestniczką, była Hania Idec z Polskiej Szkoły  Cyryla i Metodego, która zachwyciła publiczność swoja dojrzałością  emocjonalną przy recytacji pięknych wierszy.

Następnie odbyło się wręczenie dyplomów promowania języka polskiego dla dzieci i szkół oraz wręczenie książek o powstaniu Roty przez zaproszonego gościa, Arletę Kolasińską z Poznania, prezesa Fundacji Puenta, twórczynię Festiwalu Tradycji Poznańskich oraz Imienin Miasta Poznania, oraz autorkę książki i filmu o historii Powstania Roty „Rota Pieśń Dumy i Chwały”.

Niewątpliwie całość uświetniła wystawa prac artystycznych stworzonych przez dzieci ze Studia ART-onia z Maspeth prowadzona przez Krystynę Magaj-Pitulę oraz naszych seniorów z grupy artystycznej z Krakusa z klasy “Agnieszka Nowinska Art”. Ich prace stały się częścią scenografii.

Gościem artystycznym była między innymi Dr. Luiza Raab-Pontecorvo oraz jej mąż Bart z pracowni CraftMind Designs – Huntington, NY, których piękne patriotyczne dzieła artystyczne z drewna zachwyciły publiczność. Pani Luiza uhonorowała Nagrodą Specjalną obie panie Arletę Kolasińską oraz Katarzynę Drucker, tablice w postaci tekstu ROTY wypalonego w drewnie.

Na końcu zabrali głos obecni na uroczystości dyrektor wykonawcza PSC Agnieszka Granatowska oraz przedstawiciel Rady Dyrektorów Artur Dybanowski, którego córki Abigail and Anabelle również pięknie recytowały tego dnia wiersze. Pogratulowali oni wszystkim dzieciom i artystom, a w szczególności Theatre and Opera Society THEOS za tak piękny spektakl i za wspaniałą lekcje historii.

Na fortepianie akompaniowała Ola Watras, a słowo wstępne wygłosiła Grażyna Ostrowska.

Dziękuję wszystkim sponsorom Cafe Riviera, Kiszka oraz Syrena i wolontariuszom za przygotowanie sali oraz poczęstunku.

Wydarzenie odbyło się we współpracy z The Polish & Slavic Center (PSC) oraz Fundacja Artystyczno-Edukacyjna Puenta i oraz pod patronatem honorowym Konsulatu Generalnego RP w Nowym Jorku  i zostało sfinansowane przez Instytut Rozwoju Języka Polskiego im. świętego Maksymiliana Marii Kolbego ze środków budżetu państwa przekazanych przez Fundacja Wolność i Demokracja  w ramach zadania „Minigranty – koncepcja wspierająca strategiczne kierunki działalności Instytutu Rozwoju Języka Polskiego na lata 2025-2030.”

Było to kolejne piękne, wzruszające Polonię do łez, łączące pokolenia wydarzenie, dzięki któremu dzieci mamy nadzieję podejmą po nas grudkę polskiej ziemi i zasieją na niej ziarno Pieśni i Poezji aby na zawsze w sercach pozostało i rozkwitło Dumą i Chwałą Narodu Polskiego.

Zdjęcia: Zosia Zeleska-Bobrowski, THEOS archive